Thursday, August 10, 2006

ഭേദപ്പെട്ട മരണം

2003 ന്റെ പാതി വഴിയിലെന്നോ, ജീവിതം ചെറിയ ഒരു മാനസിക പ്രതിസന്ധിയിലൂടെ കടന്നുപൊയ്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ദിവസം, രാവിലെ ഓഫീസിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടയിലാണ്‌ ഒരു മിന്നല്‍ കൊടി പോലെ, അരോഗദൃഢഗാത്രനായ, അതിധീരനായ അഭിമന്യു, അശ്വാരൂഢനായ്‌ പത്മവ്യുഹം ഭേദിച്ചു മുന്നേറുന്ന ചിത്രം മനസ്സിനെ മഥിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചത്‌.

ഉടന്‍ തന്നെ സഹൃദയയായ ഒരു സുഹൃത്തിന്‌ SMS അയച്ചു "Karna died a better death than Abhimanyu, do u agree?". ബുദ്ധിമതിയായ എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ വരികള്‍ക്കിടയില്‍ വായിച്ച്‌ എന്റെ സ്വകാര്യ പ്രശ്നങ്ങളുമായി അതിനെ ബന്ധിപ്പിച്ചതിനാല്‍ ആ ചിന്ത അന്നു മുറിഞ്ഞെങ്കിലും ഒരു കനലുപോലെ അതിങ്ങനെ നീറി നിന്നിരുന്നു.

അഭിമന്യു-ഇതിഹാസത്തിലെ വില്ലാളിവീരന്‍ അര്‍ജ്ജുനന്റെയും, ഭഗവത്‌സഹോദരി സുഭദ്രയുടെയും മകന്‍. ഗര്‍ഭത്തില്‍ വച്ചു തന്നെ പത്മവ്യുഹമെന്ന സങ്കീര്‍ണ്ണമായ യുദ്ധ തന്ത്രത്തിന്റെ പകുതിയോളം ഹൃദിസ്ഥമാക്കുവാന്‍ ഭാഗ്യം (അതോ, ദൗര്‍ഭാഗ്യമൊ?) സിദ്ധിച്ചവന്‍, സര്‍വ്വാദരണീയന്‍, സ്വജനങ്ങളുടെ സ്നേഹഭാജനം, കണ്ണിലുണ്ണി. ഈ സുന്ദരന്‍ ഒരിക്കലും യുദ്ധം കൊതിച്ചിരിക്കില്ല, മരണവും...!പാണ്ഡവപ്പട ദ്രോണാചാര്യരുടെ സുസജ്ജമായ പത്മവ്യൂഹം കണ്ടു പകച്ചു നിന്നപ്പോള്‍, പത്മവ്യൂഹം ഭേദിക്കാനല്ലാതെ, തിരികെ പുറത്തു കടക്കാനുള്ള വിദ്യ അറിയാതിരുന്നിട്ടും, തന്റെ പിതൃജനങ്ങളുടെയും, സൈനികരുടെയും മാനവും ജീവനും കാക്കാന്‍ സ്വജീവനെ തൃണവല്‍ഗണിച്ച്‌ തീവ്രവ്യഥയുടെ യുദ്ധക്കളത്തിലേക്ക്‌ പാഞ്ഞു കയറിയ അഭിമന്യുവിന്റെ മനസ്സില്‍ എന്തായിരുന്നിരിക്കണം! സഹോദരങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ജീവനെ കൊടുക്കുന്നതിലും അധികം സ്നേഹമില്ല എന്നു ബൈബിള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നെങ്കില്‍, അഭിമന്യുന്റെയുള്ളില്‍ ഇരമ്പിയത്‌ സ്നേഹക്കടലായിരുന്നില്ലേ? അവനതിസ്നേഹവാനായിരുന്നില്ലേ...? തന്റെ ജീവനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിക്കുവാന്‍, സുദര്‍ശന ചക്രത്താല്‍ സൂര്യനെപ്പോലും മറയ്ക്കാന്‍ കഴിവുറ്റ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ ഉള്‍പ്പടെയുള്ള തന്റെ ബന്ധുജനങ്ങള്‍ പുറത്തുണ്ട്‌ എന്ന വസ്തുത ആയിരിക്കില്ലെ, അതിശക്തമായ പത്മവ്യുഹം ഭേദിച്ച്‌ ശത്രു പക്ഷത്ത്‌ വന്‍ പ്രഹരമേല്‍പിക്കുവാന്‍ തനിക്ക്‌ ആത്മബലമേകിയത്‌? ഒടുവില്‍ പുറത്തു കടക്കാനാവാതെ, രക്ഷിക്കാനാരുമില്ലാതെ നെഞ്ചില്‍ കൂരമ്പുകളേറ്റു മരണാസന്നനായി കിടക്കുമ്പോള്‍, ശക്തരായ പ്രിയജനങ്ങള്‍ക്കു തന്നെ വിടുവിക്കാനായില്ലല്ലോ എന്നതായിരിക്കില്ലെ പാണ്ഡവപുത്രനെ അസ്ത്രത്തെക്കാള്‍ കൂടുതന്‍ നോവിച്ചിരിക്കുക! അധികം സ്നേഹിച്ചവര്‍ക്കു നടുവില്‍ പരിത്യക്തനായിക്കിടക്കേണ്ടിവന്നതല്ലെ അതിദയനീയം?

കര്‍ണ്ണനെയൊ, ജീവിതം എന്നും ഒറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടേയുള്ളു. അത്യുഗ്രനായ, പ്രതാപശാലിയായ സൂര്യ പുത്രനെങ്കിലും, ജാര സന്തതി എന്ന ആക്ഷേപം ചുമന്നവന്‍, രാജകുമാരിക്കു പിറന്നിട്ടും, സൂതപുത്രനായി വളര്‍ന്നവന്‍, ആയുധ വിദ്യയില്‍ അനന്യസാധാരണമായ നൈപുണ്യം കാട്ടിയെങ്കിലും ശാപഗ്രസ്തനായി പുറന്തള്ളപ്പെട്ടവന്‍. യുദ്ധ സന്നാഹങ്ങള്‍ ഒരുക്കൂട്ടുമ്പോള്‍, ഗൂഢമായി മാതൃത്വം ഏറ്റുപറഞ്ഞ പെറ്റമ്മ, ശത്രുപക്ഷത്തു പട നയിക്കുന്ന സ്വസഹോദരരുടെ ജീവനു ഭിക്ഷ യാചിക്കുമ്പോള്‍, ആദര്‍ശധീരനായി സ്വരക്തത്തെ മറക്കുവാന്‍ മനക്കരുത്തു കാട്ടുന്നു. പിതാവു സംരക്ഷണ വലയമായി കനിഞ്ഞു നല്‍കിയ അജയ്യതയുടെ കവച കുണ്ഡലങ്ങളെ ബ്രഹ്മണ വേഷമിട്ട ഇന്ദ്രനു ദാനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ തന്റെ മരണ പത്രത്തില്‍ അവന്‍ കയ്യൊപ്പു വക്കുകയായിരുന്നില്ലെ... മരണത്തെ സ്വയം വരിക്കുകയായിരുന്നില്ലെ.

കര്‍ണ്ണനും, അഭിമന്യുവും മരണം പുല്‍കുന്നു. വീരമൃത്യു ഇതിഹാസത്തിന്റെ താളുകളില്‍ കുറിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരുവന്‍ സ്നേഹിച്ചവര്‍ക്കു വേണ്ടി തന്റെ ജീവന്‍ മറുവിലയാക്കിയപ്പേ്പാള്‍, അപരന്‍ ആദര്‍ശത്തിനായ്‌ മരണം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു. ഒരുവന്‍ ബലവന്മാരായ സഹോദരര്‍ ചുറ്റും സായുധരായി നില്‍ക്കുമ്പോഴും നിസ്സഹായനായി, നിരാലംബനായി മരിക്കുമ്പോള്‍ അപരന്‍ താന്‍ മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ച മരണം സ്വീകരിക്കുന്നു. മരണത്തിന്റെ തണുത്ത വിരല്‍സ്പര്‍ശം ശരീരത്തില്‍ പടരുമ്പോള്‍, സമാധാനത്തോടെ തന്റെ വിധിക്കു കര്‍ണ്ണന്‍ കീഴടങ്ങിയെങ്കില്‍, തന്റെ കോമള ഗാത്രത്തില്‍ ശോണിതവുമണിഞ്ഞ്‌, രക്ഷകരായി താന്‍ മനസ്സില്‍ കോറിയിട്ടിരുന്നവര്‍ക്കു നേരെ, അഭിമന്യു ഹൃദയ വേദനയുടെ ഒരു നോട്ടം എറിഞ്ഞു കാണില്ലേ, അവന്റെ കണ്‍കോണുകളില്‍, നിരാശയുടെ ഒരു നീര്‍കണമെങ്കിലും പൊടിഞ്ഞിരിക്കില്ലേ...

ഒരു കൈത്താങ്ങിന്‌ ഉപകരിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍, സനാഥ മരണത്തിലും അഭികാമ്യം അനാഥ മരണം തന്നെയല്ലേ...?

[thanks to my wife for helping me revive this silly thought]

2 Comments:

Blogger ഇത്തിരിവെട്ടം|Ithiri said...

കൈത്തിരി നന്നായിട്ടുണ്ട്...ഒത്തിരി.

August 10, 2006 11:49 AM  
Blogger അഞ്ചല്‍കാരന്‍... said...

This comment has been removed by a blog administrator.

August 10, 2006 9:25 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home