Wednesday, August 09, 2006

ഞാന്‍ തന്ന തേന്‍കണം

നെഞ്ചില്‍ ചുരന്നതാം സ്നേഹത്തിന്‍ തേന്‍കണം
പുഞ്ചിരിത്തുണ്ടായെന്‍ ചുണ്ടിലൂറി
ആളിപ്പടര്‍ന്നൊരു കാട്ടുതീ പോലവെ
നീ ഏറ്റുവാങ്ങി, എന്‍ ഹാസ ബിന്ദുവെ

പോകും വഴിവക്കിലെല്ലാം വിതറി നീ
കണ്ടും കാണാതെയും സന്തോഷ വിത്തുകള്‍
‍എല്ലാം മുളപൊട്ടി, തളിരിട്ടു, പൂവിട്ടു
പരക്കെപ്പടര്‍ന്നു നിന്‍ സൗരഭ്യ മുത്തുകള്‍

കുളിര്‍ മന്ദമാരുതന്‍, കലപില കൂട്ടുന്ന
കരിയിലത്തുണ്ടുകളോടു ചൊന്നീടുന്നു
"നിര്‍ത്തുക, ശ്രദ്ധിക്ക, ഹൃദയം തുറക്കുന്ന
ദിവ്യ സംഗീതത്തെ, സുന്ദര ഗീതത്തെ"

ഇത്ര മധുരമോ ഈ ചെറുവാഴയില്
‍തല താഴ്തി നില്‍ക്കുന്ന കൂമ്പിന്റെ ഉള്ളിലും
പ്രിയതേ, പ്രണയിനീ, നിന്‍ മന്ദഹാസത്തെ
എതിരേല്‍ക്കാന്‍ വൈകിയോ, മൂഢമീ പാഴ്മനം


(to my beloved wife as always)

0 Comments:

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home